الشيخ أبو الفتوح الرازي

202

روض الجنان وروح الجنان في تفسير القرآن ( فارسي )

گفت اى خداوند من ! يارى ده مرا بر گروه مفسدان . و چون آمدند رسولان ما به ابراهيم - عليه السّلام - با بشارت ، گفتند كه : ما هلاك كننده‌ايم ( 1 ) اهل اين ديه ( 2 ) را ، بدرستى كه اهل اين ( 3 ) هستند ستمكاران . ( 4 ) گفت ابراهيم بدرستى كه در اين جاست لوط - عليه السّلام - گفتند : ما داناتريم به كسى كه در آن جا ( 5 ) ست ، برهانيم او را و اهلش را الَّا زنش را كه او از جملهء ماندگان ( 6 ) باشد . چون آمدند رسولان ما به لوط ، اندوهگن ( 7 ) شد به ايشان و دلتنگ شد به ايشان ، گفتند : مترس و اندوه مدار كه ما برهانيم تو را و اهلت را ، مگر زنت را كه او از جملهء ماندگان ( 8 ) باشد . ما فرو فرستيم ( 9 ) بر اهل اين ديه عذابى از آسمان به آن ( 10 ) فسق [ كه ] ( 11 ) كردند ( 12 ) . و بگذاشتيم ( 13 ) ما از آن دليلى روشن براى قومى كه خرد دارند ( 14 ) .

--> ( 1 ) . آط ، آج ، لب : هلاك مىكنيم . ( 2 ) . آط ، آج لب : شهر . ( 3 ) . آط ، آج ، لب : آن ، آب ، مش : اهل اين ديه . ( 4 ) . اساس : از اين پس ، چند صفحه افتادگى دارد ، از آط ، افزوده شد . ( 5 ) . آب : اين جا . ( 6 ) . آب ، مش : پس ماندگان . ( 7 ) . آب ، مش : دلتنگ . ( 8 ) . آب ، مش : پس ماندگان . ( 9 ) . آب ، مش : فرو فرستنده‌ايم . ( 10 ) . مش : به آنچه بودند كه ، آج ، لب : به آنچه هستند كه . ( 11 ) . آط : ندارد ، از آب افزوده شد . ( 12 ) . آب ، مش : مىكردند ، آج ، لب : مىكنند . ( 13 ) . آب ، مش : كه ترك كرديم . ( 14 ) . آب ، مش : كه عقل كار مىبندند .